Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11366 K.2016/11258

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, işyerinden çalınan televizyonu bulmak amacıyla “Bayat Pazarı”nda gezmekte olduğu sırada sanık ile karşılaştığı, sanığın televizyonu bulmak için çalışacağını söylediği ve olay günü katılanı arayarak televizyonu bulduğunu ve 300 TL vermesi halinde getirebileceğini söylediği, katılanın parayı verdiği, ancak sanığın televizyonu getirmediği gibi ortadan kaybolduğu iddia olunan olayda;

Sanığın tevilli ikrar içeren savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın hileli hareketlerle katılandan haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,