Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14118 K.2015/3736

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanıklar ... ve ... ile katılan sanıklardan ... ve ... arasında park yeri meselesinden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, ... ve ...'nın ...'e, ...'in de onlara karşılıklı hakaret ettikleri; araçlarından inen ... ve ...'nın, ...'in kullandığı aracın ön tamponuna tekme atıp kırarak mala zarar verme suçunu işledikleri, ...nın kendi arabasından bijon anahtarını alarak ...'e vurduğu, ...'ın da mezarlıktan aldığı tahta sopa ile ...'e vurduğu;

...'in kavga esnasında ...yı yaraladığı yine bu sırada olaya katılan ...'ün de ... ve ...'a yumruk atarak yaralama suçunu işledikleri, ... ve ...'ın ayrılıp kendi araçlarına binip uzaklaşmak istedikleri esnada ...'in elinde bulunan tornavidayı arkalarından atarak ...'a ait aracın arka bagaj camını kırarak mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

1-Sanık Serdar hakkında, katılan sanıklar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında itiraz makamı Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2012 tarih, 2012/394 D.iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiğinden, itiraz üzerine verilen karar kesin olmakla karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın mahaline iadesine

2- Katılan sanıklar ... ve ... hakkında ...'e karşı; sanık ... hakkında ...a karşı mala zarar verme suçu yönünden verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Katılan sanıklar ... ve ... hakkında sanık ...'e karşı; ... hakkında ... ve ...'ya karşı hakaret suçu yönünden verilen hükümlerin temyiz incelemesinde,

Katılan sanıklar ... ve ...'ın, sanık ...'e; ...'in de ... ve ...'a karşı olmak üzere hakaret suçunu karşılıklı olarak işledikleri anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 129/3 maddesi dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince sanıklar hakklarında ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararada bir isabetsizlik görülmemiştir.