Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2873 K.2015/4723

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kararda katılanın ... yerine; ... olarak yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazı hatası görülmüştür.

Katılana, sanığın kendisini bakanlık görevlisi olarak tanıttığı, ölen babasından 37000 TL tazminat kazandığını ancak bu parayı alabilmek için 1500 TL vergi borcu ödemesi gerektiğini söyleyip katılandan bir altın bilezik ile 500 TL para aldığı, akşam 37.000 TL'yi getireceği söyleyip ayrıldığı, tekrar dönmediği somut olayda sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından suçun oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,