Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3162 K.2015/5383

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, katılanın ortağı olduğu ... Gıda adlı işyerinde satış ve pazarlama elemanı olarak çalıştığı sırada, şirket adına tahsil ettiği 7.000 TL parayı kendi menfaatine kullandığı, olaya hırsızlık süsü vermek için kendisine tahsis edilen şirket aracının kelebek camını taşla kırdıktan sonra aracı başka bir yere park edip polisi aradığı, arka koltuktaki evrak çantası, pos cihazı ve tahsilat makbuzları ile 8.000 TL paranın çalındığına yönelik beyanda bulunduğu, kamera kayıtlarının incelenmesi sonucu aracın bulunduğu yere park edilirken camının kırık olduğunun tespit edilmesi üzerine sanığın atılı suçu kabul ettiği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,