Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3279 K.2015/6074

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26/10/2009 tarihli asıl kararın sanığın yokluğunda verilerek tebligat çıkartıldığı, kanun yolu bildiriminde yoklukta verilen kararlar açısından “tefhimden itibaren” denilmesinin tek başına yanıltma olarak kabul edilemeyeceği dikkate alınarak ve tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sorgusunda beyan ettiği adresine 19/11/2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra 03/05/2010 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 27/05/2010 gün, 2009/51 E. 2009/307 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.