Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3352 K.2015/6571

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların kendilerini farklı isimle tanıtıp, cezaevi savcısını tanıdıklarından bahisle cezaevinde bulunan akrabasını kurtarabileceklerine inandırarak şikayetçiden 5.000.TL parayı almak suretiyle menfaat temin ettikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların savunmaları, şikayetçi beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri anlaşıldığından, haklarında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık İ.. C.. ve müdafii, sanık G.. G.. ve sanık M.. D..'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,