KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/38 E., 2015/742 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 158/1-g maddesinde suçun; “Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle” işlenmesi nitelikli bir hâl olarak düzenlenmiştir.
Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla, bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi ise, TCK’nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir.
Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;
... Ticaret Limited Şirketi bünyesinde tur organizasyonları konusunda faaliyet göstermek üzere kurulan Acentasının başına vekaletname ile yetkilendirilerek getirildiği anlaşılan sanığın, tatil yörelerinde büyük otellerle anlaşmalı çalışıp bu kapsamda müşteri rezervasyonu yaptırıyormuş gibi “www.tatilhoteli.com” isimli web sitesi kurdurduğu,
Katılanın ailesi ile birlikte tatil yapmak maksadıyla internet üzerinden araştırma yaparken, sanığın web sitesine rastlayıp irtibat numarası olarak verilen numara üzerinden sanığa ulaştığı, ve bu görüşme sonucunda 28/06/2009-05/07/2009 tarihleri arasında ...’de bulunan ...
Hotel’de rezervasyon yaptırdığı zannıyla 3600 TL’yi sanığın şirket hesabına gönderdiği ve bu bedelin de sanık tarafından alındığı ifade edilen olayda, suçun 5237 sayılı TCK’nın 158/1-g maddesinde düzenlenen “Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçu ile TCK'nın 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/38, K. 2015/742, 20 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama