Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3902 K.2015/6826

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde, yanında bulunan ve temyiz kapsamı dışında olan diğer sanıklar O.. E.. ve F.. C.. ile birlikte, eylem ve fikir birliği içinde hareket ederek, durakta otobüs bekleyen mağdur Ramazan'ın yanına araç ile yaklaşarak, sanık Ferudun'un, “Avrupa'dan geldiğini, 400 TL yardım edebileceği birinin olup olmadığını” mağdura sorduğu,

mağdurunda yardım edebilecekleri biri olduğunu söylemesi üzerine araç içerisine davet ettikleri, yolda mağdur ile sohbet etmeye başladıkları ve daha sonra sanık Ferudun'un cebinden çıkardığı her hangi bir maddi değeri olmayan, “1000 Peru parasını” gösterip, değerinin 800 TL olduğunu söyleyerek mağdurun inanmasını sağladıktan sonra “sen 400 TL ver, bu parayı al, bozdurur hayırda bulunacağın kişiye 400 TL'sini verirsin” diyerek mağdurdan 400 TL'yi alıp araçtan indirdikten sonra, olay yerinden uzaklaşmak suretiyle haksız menfaat elde ettikleri anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık Sedat'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde “25 gün” olarak tayin edilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Sedat'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık Sedat'a ilişkin hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "25 GÜN" ve “500 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN" ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi,