Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4547 K.2016/197

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın şirkettinden pazarlamak üzere teslim aldığı kitapları ve kitapların satımına ilişkin sözleşmeleri kendisinden istenmesine rağmen şirkete teslim etmediği, katılan şirket adına sattığı kitaplar nedeniyle müşterilerden tahsil ettiği parayı da uhdesine geçirip hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun işlendiği iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 40 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi