Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4811 K.2015/6992

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait daireyi eşyalı olarak kiraladığı, olay tarihinde evde bulunan Tv, buzdolabı ve avizeleri satmak suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, savunma, katılan anlatımı, tanık beyanı, kira sözleşmesi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkla katılan arasında bir hizmet ilişkisinin bulunmadığı dikkate alınarak, eylemin, TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen “güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturacağı anlaşıldığından, tebliğnamede eylemin aynı Kanun'un 155/2. maddesi uyarınca hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağına yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 gün olarak tayin edilmesi,