Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7901 K.2016/6053

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde taksici olan müşteki ... ile kendisini Amasya'ya götürüp getirmesi için 150 TL karşılığında anlaştığı, müştekinin sanığı Amasya'ya götürüp getirdikten sonra parayı istediğinde sanığın üzerinde 200 TL olduğunu ve 50 TL vermesi halinde parasını ödeyeceğini söylediği, müştekinin üzerinde 100 TL olduğunu beyan etmesi üzerine müştekiden 100 TL alıp 250 TL vereceğini söylediği, akabinde parayı ödemeden ikametine girdiği ve bir daha kapıyı açmadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Sanık savunması, müşteki ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı itibariyle, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz istemlerinin reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,