Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7954 K.2016/7319

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanın yolda yürüdüğü sırada sanığın gelerek katılana nereli olduğunu sorduğu, katılanın Bigadiçli olduğunu söylemesi üzerine kendisinin de Bigadiçli olduğunu söyleyip katılan ile yakınlık kurduğu ve böylece konuşmaya başladıkları, konuşma sırasında sanığın katılanın hasta olduğunu öğrenmesi üzerine hastalığını sorduğu, hastalığı öğrendikten sonra da katılanı iyileştirecek ilacın yalnızca ana depoda bulunduğunu ve isterse kendisinin temin edebileceğini söyleyerek katılandan 100 TL para istediği, katılanın parayı sanığa verdiği,

sanığın telefonda ilacı almaya geleceği yönünde konuşma yaptığı, sonrasında katılana ilacı alıp geleceğini, beklemesini söylerek ayrıldığı, ancak tekrar dönmediği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılanın katılma talebi doğrultusunda karar verilmemiş olduğu halde katılan sıfatı verilmiş ise de bu husus sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.