Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8124 K.2016/6128

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın... Adliyesinde mübaşir olarak çalıştığı, katılan ...’ya kendisini Cumhuriyet savcısı... olarak tanıtarak yardımcı olmaya çalıştığı, şikayet dilekçesi için arzuhalciye 100 TL ödenmesini sağladığı, diğer işler için masraf adı altında 150 TL para aldığı, bu şekilde atılı suçu işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ancak;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca sanıkların hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasî hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin ve TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,