Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9651 K.2016/9821

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanın Samsun Sosyal Güvenlik Kurumunda borç bilgilerini kontrol etmek için kuruma girip çıktığı, daha sonra yolda yürürken sanığın katılanın yanına yaklaşarak elindeki belgeleri incelemek istediği, katılanın sanığa bu belgeleri vermesi üzerine sanığın belgelere bakarak senin Ziraat Bankasından 4.500 TL alacağın var, bu parayı çekebilirsin, benim Hüseyin adında tanıdık bir avukatım var, 130 TL verirsen bu parayı çekebilirsin demesi üzerine birlikte sanığın belirttiği avukatın bulunduğu binaya gittikleri, sanığın katılandan aldığı 200 TL ile katılana beklemesini söyleyip üst kata avukata gidiyormuş gibi yaptığı,

daha sonra döndükten sonra birlikte çay içtikleri, bu esnada sanığın katılana para yetersizmiş 200 TL daha para vermen gerekiyor dediği, katılanın bu parayı da sanığa verdikten sonra sanığın sigara alma bahanesiyle katılanın yanından uzaklaştığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Sanığın ikrara dayalı savunması, katılan anlatımı, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.