Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/3136 K.2016/5940

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında beyan ettiği bilinen son adresi yerine, Tebligat Kanunu'nun 11. ve 21. maddelerine aykırı olarak doğrudan adres kayıt sistemindeki adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Katılanlardan ...'in suç tarihinden kısa bir süre önce ... ile görüştüğü,...'ın kendisine bir tanıdığında yüklü miktarda mark olduğunu ancak bozduramadıklarını, bunu bozdurması durumunda para kazanabileceğini katılana söylediği, bunun üzerine ...'nin...'tan telefon numarası alarak sanıklarla irtibata geçtiği, ardından katılanlar ... ve Vehbi'nin sanıklar ile buluşarak sanıklara 25.000 TL verdikleri ve içinde mark olduğu söylenen poşeti aldıkları, sanıklar olay yerinden ayrıldıktan sonra katılanlar tarafından yapılan kontrolde, poşetin içinde mark şeklinde düzenlenmiş kağıt parçalarının olduğunu gördükleri anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tanıkların sanığın yüzünde bulunan beni tanımlamış olmaları karşısında teşhis yaptırılmasına ilişkin tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

TCK 53 maddesi ile ilgili hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.