Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/2930 K.2012/1489

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyeliğinden istifa ettiğini, istifasının davalı kooperatifin 31.10.2008 tarih ve 2008/10 sayılı kararı ile kabul edildiğini, müvekkilinin davalı kooperatife yatırdığı 66.000,00 TL aidatın iade edilmediğini %10 kesintiye ilişkin genel kurul kararının geriye yürütülerek müvekkiline uygulanamayacağını ileri sürerek, birikmiş üye aidatı olan 66.000,00 TL nin istifa tarihi olan 22.10.2008 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun gereğince yürütülecek faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooperatiften ayrılıp ödeme bekleyenin sadece davacı olmadığını, kooperatiften ayrılan üyeden %10 kesinti yapılmasının zorunlu olduğunu, kooperatiflerin kar amacı gütmeyeceğini 3095 sayılı yasa uyarınca temerrüt faizi talep edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının toplam 66.000,00 TL ödeme yaptığı, üyelikten ayrılmasının kooperatif inşaatının sürdürülmesini tehlikeye düşürmeyeceği, ortakların her birine düşen genel gider payının 5.336,51 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile toplam ödemeden genel gider payının mahsubu ile kalan 60.663,49 TL nin 31.10..2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin temyizi yönünden, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 17. ve kooperatif ana sözleşmenin 15. maddelerinde, kooperatiften çıkma payının ne zaman ödeneceğine ilişkin hükümler düzenlenmiştir. Buna göre, davacının istifasını izleyen ve istifa edilen yılın bilançosunun kabul edildiği genel kurulu takip eden bir ayın sonunda temerrüt oluşmaktadır. Istifa edilen yılın bilançosunun kabul edildiği, 01.02.2009 tarihli genel kurul tarihini takip eden bir aylık sürenin sonunda temerrüt oluşacağının kabulü ile buna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davacı vekilinin temyizine gelince, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu`nun 17 nci maddesi uyarınca, son yıla ait genel giderlere ilişkin davacıya isabet eden masraf hissesi düşüldükten sonra, bakiyesine hükmedilmesi gerekmektedir. Bu yasal düzenlemeye uyulması gerektiği, aksine uygulamanın,diğer ortakların aleyhine olacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda çıkma payının hesaplanmasında, davacının istifasının kabul edildiği 2008 yılının bilançosunda o yıl için yapılan genel giderlerden, davacıya isabet eden miktarın indirilmesi yerine, hükme esas alınanan bilirkişi raporu doğrultusunda, kooperatifin kuruluşundan bu yana yapılan genel giderlerin toplam tutarının ortak sayısına bölünmesi ile davacıya isabet eden 5.336,51 TL'nin indirilmesi suretiyle davacı aleyhine daha az miktara hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden davacı yararına bozulması gerekmiştir.