Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/4625 K.2012/655

İstemcinin iflasın ertelenmesi talebi üzerine yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı talebin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil Maliye Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2005 tarihinde kurulduğunu, PVC alüminyum yapı sistemleri sektöründe faaliyet sürdürdüğünü, şirketin...-Teknik Yapı ortak girişimiyle akdettiği sözleşme gereğince üstlendiği projeyi ifa etmesine rağmen, kesinleşen hakedişlerin işveren firma tarafından ödenmemesi nedeniyle şirketin zor durumda kaldığını, bu nedenle borca batık olduğunu, alınan yeni işlerin yerine getirilmesi, sunulan iyileştirme projesinin uygulamaya konulması ile şirketin borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, müvekkili şirketin iflasının ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil vekilleri, yasal şartları oluşmayan iflas erteleme talebinin reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin borca batık olduğu, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğu, projenin uygulanması durumunda borca batıklıktan kurtulmasının mümkün olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Karar, müdahil Maliye Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İflasın ertelenmesine karar verilebilmesi için iflas erteleme talebinde bulunan şirketin borca batık durumda olması, mali durumunu iyileştirme ümidinin bulunması ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir. Bilirkişi heyetince, davacı şirketin iyileştirme projesinin somutlaştırılması gerektiği vurgulanmıştır. Kayyım heyetinin raporlarında ise; şirketin ulaşmış olduğu faaliyet hacminin yetersiz olduğu, iyileştirme projesinde gösterilen yıl sonu hedeflerine ulaşamadığı, şirketinin mali yapısında yeterli bir gelişme olmadığı, şirkette çalışan sayısının 1'e düştüğü, şirketin borçlarında artış meydana geldiği ve şirketin faaliyetlerinin durma noktasına geldiği belirtilmiştir.

Kayyım raporları ile bilirkişi asıl ve ek raporları arasındaki şirketin borca batık olup olmadığı ve iyileştirme ümidinin varlığı hususunda farklılık bulunmasına rağmen, mahkemece bu hususlar yeterince tartışılıp, iflasın ertelenmesi yasal şartlarının oluşup

oluşmadığı ile nedenleri üzerinde durulmadan eksik inceleme ile karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bilirkişi heyetinden açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınarak, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.