Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/3003 K.2012/4543

İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 67

"İçtihat Metni"Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının revize edilen aidat borcundan 12.500,00 TL'lik kısmı ödemediğini, alacağın tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, takibe konu borcun dayanağı olan genel kurul kararının iptali için açtıkları davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, takipten evvel de anasözleşmenin 14. maddesi gereği iki kez ihtar gönderilmesi gerektiğini, bu usule uyulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının kooperatif üyeliğinden çıkarıldığına veya ayrıldığına dair kaydın bulunmadığı, genel kurul kararıyla revize edilen aidat borcundan, yapılan ödemeler mahsup edildiğinde takip tarihi itibariyle 12.500,00 TL borcu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının itirazının iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, kooperatif üyeliğinden doğan aidat borcuyla ilgili yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Takip konusu alacağın dayanağını oluşturan 22.09.2009 tarihli genel kurul kararının iptali talebiyle açılan Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/547 esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılarak yargılama sonunda verilen kararın kesinleşmesinin beklenmesi ve oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.