Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/5603 K.2013/7763

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, davalı şirket ile 06.04.2007 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşaatın sözleşmeden itibaren 13 ay içerisinde bitirileceği kararlaştırıldığı halde, halen %37'sinin bitirildiğini, bu durumda sözleşmede belirlenen sürede bitirilmesinin de mümkün görünmediğini, öte yandan bitirilen kısımda projeye aykırılıklar bulunduğunu ileri sürerek, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; davalıların sözleşmede kararlaştırılan edimleri büyük ölçüde yerine getirmedikleri, inşaatın %37 seviyesinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine 04.02.2009 tarihinde karar verilmiştir.

Gerekçeli karar henüz tebliğe çıkarılmadan önce, davacı, kimlik tespiti de yapılan 28.12.2012 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirmiş, mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 57. maddesi hükmüne dayalı olarak dosya ele alınıp, feragat nedeniyle davanın reddine dair 05.06.2013 tarihinde ek karar verilmiştir.

Ek kararı ve kendilerine tebliğ edilmeyen 04.02.2009 tarihli esas kararı davalılar temyiz etmişlerdir.

1-Davalıların 06.06.2013 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazları yönünden;

Hüküm verildikten sonra davadan feragat edilmesi halinde yerel mahkemenin davadan vazgeçme hakkında bir karar verebilmesi uygulaması hakkında 1086 sayılı HUMK’da bir düzenleme bulunmamakta olup, 11.4.1940 gün ve 1939/15-70 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde hükümden sonra ortaya çıkan ve esas hükmün temyiz yoluyla incelenmesine engel bir durum karşısında, feragatin mahkemesince incelemesinin ve bu konuda bir karar verilebilmesinin sağlanabilmesi için kararın bozulması yoluna gidilmiş, uygulama bu şekilde yerleşmiştir. (YHGK'nın 16.11.1966 gün 1438 E, 290 K; 27.05.1992 gün 2-250 E, 364 K; 29.09.1993 gün 2-49 E, 543 K sayılı ilamları bu yöndedir.)

6100 sayılı HMK’da bu konuda açık bir düzenleme yapılmamış, ancak bu kanuna dayanılarak çıkarılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “Karar verilmiş dosyalara ilişkin işlemler” başlıklı 57. maddesinde “hükmün kesinleşmesinden önce davadan feragat, davayı kabul veya sulh halinde, hâkim dosya üzerinden bu konuda ek karar verir. Taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi sırf bu nedenlerle dosya istinaf veya temyiz incelemesine gönderilmez.” düzenlemesi getirilmiştir.

Feragat, 6100 sayılı HMK'nın 311. maddesi hükmü uyarınca, kesin hüküm sonuçlarını doğurduğu gibi, aynı Kanun'un 309/2. maddesi uyarınca karşı tarafın kabulüne de bağlı bulunmamaktadır. Öte yandan, aynı Kanun'un 310. maddesi uyarınca davadan feragat, karar kesinleşinceye kadar her aşamada mümkündür.

Mahkeme davadan el çektiğinden, karar ortada durduğu müddetçe, davayı yeniden ele alıp, feragat nedeniyle bir karar veremez (11.04.1940 gün ve 1939/15-70 sayılı İBK ile YHGK'nın 21.11.1981 gün 2 E, 551 K sayılı ve 19.12.2012 gün 13-1369 E ve 1221 K sayılı ilamları bu yöndedir).

Mahkemece, 6100 sayılı HMK'da açık bir hüküm bulunmayan ve İçtihadı Birleştirme Kararı ile yöntemi belirlenmiş bir konuda, yönetmelik hükmüne dayalı olarak, hükümden sonra davanın ele alınması suretiyle ek karar tesis edilmesinde isabet görülmemiş, 05.06.2013 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalıların 04.02.2009 tarihli asıl karara yönelik temyiz itirazlarına gelince; Yukarıda açıklandığı üzere, mahkeme davadan el çektiğinden, davayı yeniden ele alıp feragat nedeniyle karar veremeyeceğinden, bunun sağlanabilmesi için hükmün öncelikle bu nedenle bozulması gerekmiştir.