Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/6034 K.2013/8073

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... gelmiş diğer taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin serbest muhasebecilik yaptığını, davalı kooperatifin de muhasebe ve defterlerini tuttuğunu, davalıya ihtar gönderilerek temerrüde düşürülmüş olmasına rağmen ücretini tahsil edemediğini ileri sürerek, 18.900,00 TL asıl alacak ile 10.000,00 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, çalışmasından memnun olunmadığından görevine son verildiğini, taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığını, 2008 yılının ekim ayında 2.450,00 TL ödenmek suretiyle davacının alacaklarının ödendiğini, davacının 18.900,00 TL’lik bonoya dayanarak giriştiği icra takibinde bonoda tek imza olduğundan kooperatifi bağlamayacağı gerekçesiyle takibin durdurulmasına karar verilmesi üzerine bu davanın açıldığını ve müvekkilinin borcu olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının HMK’nın 233 ve devamı maddelerine göre yemin ederek iddiasını ispat ettiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 18.900,00 TL asıl alacak ile 10.000,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 28.900,00 TL’nin ihtarname tarihi olan 13.02.209’dan itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, muhasebe ücreti alacağının tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan 2004-2008 yılları arası muhasebecilik hizmeti uyarınca aylık olarak davacıya 350,00 TL ücret verilmesi kararlaştırıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Davacının davalıya gönderdiği 13.02.2009 tarihli ve 2009/1377 yevmiye nolu ihtarnamede alacak miktarının 21.000,00 TL olduğu, ihtarnamenin 21.02.2009’da davalıya tebliğ edildiği, ihtar içerisinde davalı temerrüdünün oluşması için tebliğden itibaren 7 günlük sürenin öngörüldüğü, bu sürenin eklenmesiyle 818 sayılı BK’nın 77. (6098 sayılı TBK’nın 93.) maddesine göre davalının 02.03.2009’da temerrüde düştüğü, bu tarihten sonra dava tarihine

kadar faiz yürütülmesi gerektiği ancak toplam alacak miktarı olan 21.000,00 TL’den davacının 02.05.2013 tarihli celsedeki beyanında 2.450,00 TL’yi haricen elden aldığını kabul ettiği, bu ödemenin mahsubu ile kalan alacak miktarı 18.550,00 TL olduğu, bu miktara temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği, bilirkişinin ise raporunda sadece toplam 18.900,00 TL bulduğu, davacının işlemiş faiz olarak belirlediği 10.000,00 TL’nin hesabının gerek kendisi tarafından gerekse bilirkişi tarafından açıklığa kavuşturulmadığı gibi hüküm altına alınan toplam miktar üzerinden faize faiz işletilerek BK’nın 104.

(TBK’nun 121.) maddesine aykırı hareket edildiğinden yukarıda belirtilen tüm noksanlıkların giderilmesi bakımından konusunda uzman bir bilirkişi seçilerek açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli alınarak rapora göre oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.