Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/8332 K.2014/2320

Taraflar arasındaki alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davalılar K... Gıda Ltd. Şti. ve G... İnşaat Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, davalı yüklenicilere ait işçilerin müvekkiline ait işletmede çalışırken işletmenin devri nedeniyle iş akitlerinin feshedildiğini, işçiler tarafından açılan kıdem ve ihbar tazminatı alacağına ilişkin davalarda tazminata hükmedildiğini ve müvekkili tarafından hükmedilen tazminatların işçilere ödendiğini, yapılan bu ödemeden sözleşme gereği davalı işverenlerin sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam 28.523,93 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Davalılar G.... İnşaat Ltd.Şti. ve N... Nakliyat Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ile davalılar A.. P.., M.. C.., K... Gıda Ltd.Şti. ve Ekincioğlu Gıda Ltd.Şti. vekilinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 18.10.2012 tarih ve 2011/5449 E, 2012/16570 K sayılı ilamıyla, davalılar temyiz istemi miktardan reddedilerek, davacı yararına, davacının yaptığı ödemelerin davalı alt işverenlerin, işçiyi çalıştırdığı süre kadar sorumlu olduğu, buna göre sorumluluk miktarı belirlenerek karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, yerel mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile davalı alt işverenlerin sorumlu olduğu meblağ belirtilmek suretiyle hüküm tesis edilmiştir.

Kararı, davalılar K... Gıda Ltd. Şti. ve Gismap İnşaat Ltd. Şti vekilleri temyiz etmiştir.

1)Davalılardan G... İnşaat Ltd. Şti.’nin asıl ve birleşen tüm davalara, K... Gıda Ltd. Şti. vekilinin asıl ve birleşen 2006/450 E., 2006/452 ve 2007/39 E. sayılı davalara ilişkin temyiz istemi bakımından; 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’ye eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 1.822,00 TL’dir.

Mahkemece, anılan dosyalarda temyiz eden davalılar aleyhine verilen karar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarih ve 1989/3 E., 1990/4 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, kararı temyiz eden anılan davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2)Davalılardan K.... Gıda Ltd. Şti. vekilinin birleşen 2006/391 E. sayılı davaya ilişkin temyiz itirazına gelince;

a)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar K... Gıda Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

b)Dava dilekçesi ile 5.650,15 TL’nin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi istendiğine, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile davalıların sorumlu oldukları miktar kadar, bu arada davalılardan K... Gıda Ltd. Şti.’den 2.225,13 TL’nin tahsiline karar verildiğine göre, davalılardan K... Gıda Ltd. Şti. yararına reddedilen kısım, üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2. maddesi nazara alınarak 440,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hükmedilmemesi doğru olmamış ve bu davalı yararına kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.