KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2013/8351 E., 2014/1340 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 16/07/2013
- Numarası
- 2012/109-2013/219
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı kooperatifin aidat borcunun ödenmediği gerekçesiyle müvekkilini 20.02.2012 tarih 79 sayılı yönetim kurulu kararı ile üyelikten ihraç ettiğini, birinci ihtardan sonra 300,00 TL ödemelerine rağmen ikinci ihtarda bu tutarın düşülmediğini, ihtarlara konu borçların aynı olmadığını ileri sürerek, ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; aidat ödememeye dayalı ihraç kararı verilebilmesi için ortağa gönderilen ihtarlarda ana para ve varsa faizin ayrı ayrı ve anlaşılır biçimde gösterilmesi ve her iki ihtarda da borç miktarlarının aynı olması gerektiği, davacıya gönderilen ihtarnamelerde aidat borcunun ay ve yıl olarak gösterilmediği gibi ikinci ihtarnamede 76,14 TL tutarındaki ihtarname masrafının da aidat borcu olarak talep edildiği, ihtarnamelerin içerik olarak usule ve yerleşik içtihatlara aykırı bulunduğu, usule aykırı olarak düzenlenen ihtarnamelere dayalı olarak davacı hakkında ihraç kararı verilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının ihracına ilişkin 20.02.2012 tarih ve 79 sayılı kararın iptaline karar verilmiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2013/8351, K. 2014/1340, 25 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama