Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/8868 K.2014/2348

Mahkemece, tevdi mahalli tayini talebinin kabulü ile Borçlar Kanunu'nun 166. maddesine göre A..Su Ürünleri Tarım İthalat İhracat Ltd. Şti.-E. A. vadesi gelmiş alacaklarının ve vadesi gelmemiş alacaklarının ise vadelerinde yatırabilmeleri için Türkiye Vakıflar Bankası Seyhan Şubesi'nin tevdi mahalli olarak tayinine dosya üzerinden 18.04.2012 tarihinde karar verilmiştir.

Tevdi mahalli tayinine itiraz eden N.. D.. vekili, A... Ltd. Şti.'nin M. A.Ş. nezdinde doğmuş ve doğacak her türlü alacağının 110.000,00 TL'lik kısmını müvekkiline temlik ettiğini, temliknamenin 04.04.2012 tarihinde M.. A.Ş.'ye bildirilmesine rağmen alacağın ödenmemesi üzerine M. A.Ş. aleyhine başlatılan takipte M..

A.Ş.'nin paranın mahkeme kararına istinaden Vakıflar Bankası T.A.O./Seyhan Şubesi'nde depo edildiğini beyan ederek itiraz ettiğini, müvekkili alacağının birinci sırada olduğunu, SGK alacağının önceliğinin bulunmadığını, SGK yazısına göre borçlunun E. A.olduğunu, M.

A.Ş. tarafından alacağın nereye ödeneceği hususunda tereddüt oluştuğu gerekçesiyle tevdi mahalli tayini talebinin kabul edilmesinin haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu ileri sürerek, tevdi mahalli tayinine ilişkin 18.04.2012 tarihli kararının kaldırılarak, tevdi mahalli olarak tayin edilen T. Vakıflar Bankası T.A.O. Seyhan Şubesi'ne depo edilen 102.574,90 TL'nin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, evrak üzerinde yapılan yargılama sonucunda, aleyhine tevdi mahalli talep edilen N.. D..'in paranın kendisine ödenmesi talebini değerlendirme merciinin genel mahkemeler olduğu, ancak ödemeye ilişkin yargı kararının ibrazı halinde tevdi mahalli tayini edilen banka tarafından infaz işleminin yapılabileceği, talebin yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle, itirazın reddine dair 09.07.2012 tarihinde dosya üzerinden ek karar verilmiştir. Ek karar, itiraz eden N.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 382/2-d-3 maddesine göre; tevdi mahalli belirlenmesi çekişmesiz yargı işleri arasında sayılmış, 387. maddede ise "iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabileceği " belirtilmiştir. HMK'nın 362/ 1-ç maddesinde de, Bölge adliye mahkemelerinin çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararların temyiz edilemeyeceği açıklanmıştır.

Ancak, istinaf mahkemeleri henüz faaliyete geçmemiş olup, aynı Kanun'un Geçici 3. maddesi ile "Bölge Adliye Mahkemeleri'nin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı ilk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilerek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." düzenlemesi getirilmiştir.

Bu durumda, 1086 sayılı HUMK'nda çekişmesiz yargı işlerine ilişkin verilen kararların temyizinin mümkün olduğuna dair bir düzenleme bulunmadığı gibi, aynı Kanun'un 427/1. maddesi uyarınca, ancak geçici nitelikte olmayan nihai kararlar temyiz yolu ile incelenebileceğinden, geçici nitelikteki temyize konu mahkeme ek kararının temyizi kabil olmadığı sonucuna varılarak, temyiz isteminin HMUK'nın 432/4. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.