Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/9013 K.2014/2719

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı Haydar Şahin'in mirasçısı olduklarını, murislerinin davalı kooperatif üyesiyken 1860, 1946, 2155, 2418, 2420 sayılı kredi borç senetleriyle kredi çektiği ve bunları ödemediği gerekçesiyle müvekilleri hakkında icra takibi başlatıldığını, murislerinin kredi kullanmadığını ve kredi borç senetlerindeki imzaların murisine ait olmadığını ileri sürerek, Ankara 31. İcra Müdürlüğü'nün 2010/11287 takip sayılı dosyasından dolayı müvekkillerinin borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini, davalının %40 oranında tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; takip dayanağı 1860, 1946, 2155, 2418, 2420 numaralı kredi borç senetleri altındaki imzaların davacıların miras bırakanı H. Ş..'e ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, rapora göre 2155 senet altındaki imzanın H.

Ş..'e ait olmadığı, diğer 1860, 1946, 2420 ve 2418 numaralı kredi borç senetleri altındaki imzanın ise H.Ş..'e ait olduğu, 1860, 1946, 2420 ve 2418 numaralı kredi senetleri sebebiyle takip tarihi itibari ile istenebilecek alacakla ilgili aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabul kısmen reddine ile Ankara 31. İcra Müdürlüğü'nün 2010/11287 takip sayılı dosyasında takip tarihi itibariyle faizler dahil 1860 nolu kredi borç senedi için 4.652,26 TL, 1946 nolu kredi borç senedi için 2.453,74 TL, 2418 nolu kredi borç senedi için 907,73 TL,

2420 nolu kredi borç senedi için 143,07 TL olmak üzere toplam 8.156,80 TL için davacıların borçlu olduklarının anlaşıldığı gerekçesiyle, bakiye kalan 4.514,20 TL için borçlu olmadıklarının tespitine, tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Dava, davacılar murislerine ait kredi sözleşmelerinden dolayı borçlu olunmadığına dair menfi tespit istemine ilişkindir.

Dava kısmen kabul kısmen reddedildiğinden, kabul ve ret oranına göre yargılama giderinin taraflar arasında paylaştırılması gerektiği, buna göre davalıya isabet eden yargılama gideri 548,61 TL olduğu halde, bu husus gözardı edilerek 696,35 TL ye hükmedilmesi doğru değil ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII maddesi uyarınca hüküm fıkrasının "4" nolu bölümündeki "696,35"rakamının "548,66 " olarak düzeltilmek suretiyle, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle onanması gerekmiştir.