Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/8664 K.2015/6196

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 22.05.2014 gün ve 2014/471 Esas, 2014/3990 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı arsa sahibi vekili, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davacıya verilmesi gereken 4 nolu dairenin davalının oğluna verildiğini, başka bir daire kalmadığından doğu cepheli 5 nolu dairenin müvekkili tarafından zorunlu olarak kabul edildiğini, iki daire arasında değer farkı olduğunu, ayrıca 5 nolu dairenin eksik ve ayıplı imal edildiğini, 2001 yılında teslimi gerekirken, 2010 yılında teslimin gerçekleştiğini ileri sürerek, değer farkından dolayı 25.000,00 TL, eksik işler nedeniyle 15.398,00 TL ve kira kaybı nedeniyle 21.000,00 TL'nin ihtar ve dava tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici vekili, davacıya batı cephesinden bir daire verilmesi konusunda anlaşmalarına rağmen daha sonra yaptıkları sözlü anlaşma uyarınca 03.03.2010 tarihinde kendisine doğu cepheli bir dairenin tapuda verildiğini, daire teslim alınırken itiraz ileri sürülmediğini, davacının dairenin mevcut durumunu bilerek kabul ettiğini, kendisine verilen dairenin daha değerli olduğunu, dairenin 2001 yılında teslim edileceğine dair bir anlaşma olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 11.861,27 TL kat farkı, 10.537,36 TL eksik işler bedeli ile 7.443,12 TL kira kaybının 20.10.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 12.11.2012 tarih, 2012/4646 Esas ve 2012/6625 Karar sayılı ilamıyla; davacının 03.03.2010 tarihinde tapuda dairenin adına tescil yapıldığı tarihe kadar bu hakkını kullanmayıp itirazi kayıt da ileri sürmediğinden değer farkını talep hakkı bulunmadığı,

davacının 15.398,00 TL eksik işler bedeli isteği konusunda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, ortak alanlar ve kalorifer peteği, dış cephe boyası, kartonpiyer ve küvet bedeli hakkında bir değerlendirme bulunmadığından bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, sözleşmede teslim tarihi kararlaştırılmadığından taşınmazın tapuda yükleniciye devredildiği 03.03.1999 tarihinin sözleşme tarihi olarak kabul edilip, işin bitirilebileceği süre belirlenerek gecikme tazminatının hesaplattırılarak hükmedilmesi, yasal faiz yerine reeskont faizine hükmedilmesi,

kira tazminatı için dava tarihinden faize hükmedilmesi gerektiği gerekçeleriyle hüküm

bozulmuş olup. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile 26.891,90 TL'nin 10.537,36 TL'sinin 20.10.2010, 16.354,54 TL'sinin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 22.05.2014 gün ve 2014/471 esas, 2014/3990 karar sayılı ilamı ile, hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen banyo küveti ve kalorifer peteği takılması işlerinin yüklenici tarafından taahhüt edilmediği gerekçesiyle mahkemece re'sen mahsup edilerek eksik iş bedeli hesaplandığı, ancak sözleşmede ayrıntıların düzenlenmeyip, tespit raporunda duş teknesinin eksik olduğu,

dava dilekçesinde de daireye kalorifer peteklerinin takılması konusunda talep bulunduğu ve sayılan tüm eksik kalemlerin yüklenicinin inşaattaki diğer dairelere de yapmış olması halinde, davacıya ait olan dairelere de yapması gereken imalatlar niteliğinde olduğundan, eksiklerin mahiyeti ve aksi yönde bir ispat bulunmadığı gözetilerek, mahkemece bu imalat kalemlerine ilişkin olarak da davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken mahsup yapılarak karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.