KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2014/948 E., 2014/4217 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 32. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 25/06/2013
- Numarası
- 2012/70-2013/150
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 13.07.2010 tarihinde Ayazağa ve Kağıthane garajındaki otobüslerin iç ve dış temizliğinin yaptırılması hizmeti ile ilgili sözleşme yapıldığını, müvekkilinin çalışan personelin Akbil (ulaşım) giderlerlerini karşıladığını, ancak sözleşmenin başladığı tarih ile 31.12.2011 tarihi arasında Akbil ücretlerinde meydana gelen artış nedeniyle, ulaşım giderlerinde 17.440,00 TL fark oluştuğunu, sözleşmenin 7 ve 14, İdari Şartname'nin 25 ve 47. ve Teknik Şartname'nin 25. maddelerine göre ulaşım giderlerinden kaynaklanan farktan davalı idarenin sorumlu olduğunu ileri sürerek, 17.440,00 TL 'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşmenin eki niteliğindeki İdari Şartname'nin "Teklif Fiyata Dahil Giderler" başlıklı 25. maddesinde yer alan hükümler birlikte yorumlandığında; davacı/yüklenicinin işçilerine vermekle yükümlü olduğu Akbil fiyatlarının artması dolayısıyla ulaşım giderlerinin artmasına da (yani, Akbil fiyatlarının artmasından kaynaklanan fiyat artışı giderlerine de) katlanmakla yükümlü olduğu anlamının çıktığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2014/948, K. 2014/4217, 29 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama