KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/302 E., 2016/1914 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılmış olan 11.10.1995 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre müvekkiline 2 adet süperlüks daire verileceğini, davalının arsa üzerine ruhsat almaksızın ve imara aykırı bir binayı fiilen yaptığını, iskan ruhsatı olmamasına rağmen evlerin fiilen kullanılmaya başladığını, davalının kat irtifakı tesis edemediğini, kira tazminatı için açılan davaların lehlerine sonuçlandığını, son olarak 07.07.2009 tarihine kadar kira tazminatına hükmedildiğini belirterek, bu tarihten davanın açıldığı tarihe kadar toplam 50.000,00 TL kira bedeli tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine talep ve dava etmiş ıslahla talebini 100.064,54 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davacının binanın yıkımı talebi ile açmış olduğu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, ruhsat alınamamanın sebebinin davacının davalıyı vekaletten azletmesi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; inşaatın 01.04.1998 tarihinde bitirilmiş ve iskân ruhsatı alınmış şekilde iki adet dairenin davacıya verilmesi gerektiği, ancak bu dairelerin davacıya teslim edilmediği, davalının edimini halen yerine getirmediği gerekçesi ile, 08.07.2009-08.07.2013 dönemi için 94.453,54 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/302, K. 2016/1914, 28 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama