Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/3961 K.2016/5161

...

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili .....’nin tekstil sektöründe faaliyet gösterdiğini, merkezi İstanbul’da olan şirketin ...da fabrikasının bulunduğunu, müvekkili şirket hakkında ilk olarak 27.07.2006 tarihinde iflasın bir yıl süre ile ertelenmesine karar verildiğini, sonrasında 27.07.2007 tarihinden geçerli olmak üzere birinci uzatma kararının verildiğini, şirketin iyileştirme projesine göre faaliyetine devam ettiğini, yaklaşık 300 çalışanının bulunduğunu, alacaklı birçok şirketle borçların yapılandırılarak ödemelerin devam ettiğini ileri sürerek, 27.07.2008 tarihinden itibaren bir yıl süreyle iflasın ertelenmesinin uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, müdahillerden ..... vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 19.11.2012 tarih ve 3791 E., 6782 K. sayılı ilamıyla, “İcra ve İflas Kanunu’nun 179/b-4 maddesine göre erteleme ve uzatma süreleri toplamı beş yılı geçemez. Somut olayda davacı şirket hakkındaki ilk iflasın ertelenmesi kararı 27.07.2006 tarihinde ... Ticaret Mahkemesi’nin 2006/244 E., 478 K. sayılı ilamı ile verilmiş ve buna göre beş yıllık süre dolmuştur.

Mahkemece, bu sürenin dolduğu dikkate alınarak, anılan yasal düzenleme gereğince talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulü ile iflasın ertelenmesinin 06.10.2011 tarihinden itibaren bir yıl süre ile uzatılmasına karar verildiği'' gerekçesiyle bozulmuş, davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine bu kez ''Somut olayda, davacı şirketin 13.04.2006 tarihinde iflasın ertelenmesine ilişkin dava açtığı, 25.04.2006 tarihinde ihtiyati tedbir kararı aldığı, 27.07.2006 tarihinde davacı iflasının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verildiği,

bu kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 26.04.2007 tarih ve 2006/11698 E., 2007/4104 K. sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, birinci iflasın ertelenmesinin uzatılmasına ilişkin talebin 27.07.2007 tarihinden itibaren bir yıl süreyle kabul edildiği, eldeki ikinci iflasın ertelenmesinin uzatılmasına ilişkin istemin 23.07.2008 tarihinde yapıldığı, bu istemin kabulü ile 27.07.2008 tarihinden itibaren davacı iflasının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verildiği,

bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 03.03.2010 tarih ve 2009/12354 E., 2010/2262 K. sayılı ilamıyla bozulması üzerine yapılan yargılama sonucunda, istemin .../...

S.2

kabulü ile davacı iflasının karar tarihi olan 06.10.2011 tarihinden itibaren bir yıl süre ile uzatılmasına karar verildiği, iflasın ertelenmesi kararı ve uzatma kararlarının tarihlerinin İİK'nın 179/b-4. maddesi hükmüne göre birbirini takip etmesi gerektiği, talebin ikinci uzatma talebi olmasına ve davacı tarafından da iflasının 27.07.2008 tarihinden itibaren bir yıl süre ile ertelenmesinin uzatılması talep edilmiş olmasına rağmen, mahkemece talepte aşılarak 06.10.2011 tarihinden itibaren bir yıl süreyle iflasın ertelenmesinin uzatılmasına karar verilmesinin İİK'nın 179/b-4 ve HMK'nın 26. maddelerine aykırılık teşkil ettiğinden doğru olmadığı'' gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı şirketin iflasının 27.07.2008 tarihinden itibaren bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, Müdahiller...vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle incelenen kararın 27.07.2008 – 27.07.2009 dönemine ait olması, bundan sonraki dönemlerde şirketin borca batıklığının devam etmesi ve kayyım raporları ile iflas halinden kurtulması ümidi olmadığının belirtilmesi durumunda şirket hakkında İİK'nın 179/a-3. maddesi uyarınca her zaman mahkemece iflas kararı verilebileceğinin tâbi olmasına göre, bir kısım müdahiller vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.