Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2015/9115 K.2017/1666

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av.... gelmiş, diğer taraflardan gelen olmadığından, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı ... A.Ş.

İle davadışı ... kurumu arasında barter usulü hizmet alımına ilişkin 30.05.2011 tarihli Barter Sözleşmesi imzalandığını, 29.09.2011 tarihli sözleşme ile müvekkiline devir ve temlik edildiğini, davalı şirketin müvekkiline dayanak barter sözleşmesinde mevcut olmayan bazı hakları tanıdığını, devir sözleşmesi imzalandıktan kısa bir süre sonra Tirkiye Kupası maçlarının ...'de değil ... kanalında yayınlanacağının ve Stadyum programlarının yayından kaldırılacağının öğrenildiğini,

tarafların bunun üzerine yayından kaldırılan programların reklam süresi birim değerinin yüksek olması nedeniyle yöntemde değişiklik yapma ihtiyaçları üzerine tadil sözleşmesi imzaladıklarını, davalının olmayan reklam süresi hakkını müvekkili şirkete devretmesi nedeniyle müvekkilinin zarar uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, öncelikle sözleşmeden kaynaklanan başkaca hak ve ...

A.Ş.'ye ödenecek olan 50.000 USD cezai şart tazminatına dair rücu ve tazminat hakları saklı kalmak kaydıyla, Euro 2012 maçlarındaki reklam sürelerinin kullanılmaması sebebiyle oluşan 1.500 saniye x 2.500,00 TL'den oluşan 375.000,00 TL ifa bedeli ve zararın dava tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin dayanak sözleşmesindeki haklarını davacı şirkete devretmiş olduğunu, müvekkili şirketin devrettiği haklarının dışında veya üzerinde bir edim yükümlülüğünün bulunmadığını, davacı şirketin müvekkili şirketten ...'nin onayının olmadığı ve ... tarafından kabul edilmeyen bir edimi talep etmesinin dayanak sözleşmeye ve hukuka aykırı olduğunu, davacı tarafın dayanak sözleşme olarak tanımlanan Barter Sözleşmesindeki fiyatlandırmayı ve reklamların hangi şartlarda kullanılacağı başlangıçtan beri bildiğini, sahip olunmayan reklam sürelerinin satıldığı iddiasının gerçek dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan 29.09.2011 tarihli alacağın devri sözleşmesinin 3. ve 4. maddelerine göre, alacağı devreden davalı şirketin alacağı devir alan davacı şirkete karşı garanti yükümlülüğünün olduğu, taraflar arasındaki ihtilafın Euro 2012 kupası sırasında kullandırılması gereken 1.500 saniyelik reklam süresinin kullanılamamasından kaynaklandığını, ... tarafından davalı şirkete gönderilen 10.07.2012 tarihli yazıda, davalı firmanın Euro 2012 maç yayınlarında herhangi bir süre hakkının bulunmadığının, ...

3'de yer alan sürelerin Euro 2012'ye dek tek programları olduğunun belirtildiği, davalı şirketin ayrıca ikrarı ile de TBK'nın 191'e göre davalının ... nezdinde böyle bir alacağının mevcut omadığının anlaşıldığı, TBK'nın 193. maddesi uyarınca devredenin garanti yükümlülüğü çerçevesinde davacı şirkete karşı uğranılan zarardan dolayı sorumlu olacağı ve davacı şirketin 1.500 saniyelik reklam yeri karşılığında 375.000,00 TL isteminde haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşme, ivazlı olarak alacağın temliki sözleşmesidir. Temlik alan temlik edenin temlik tarihindeki haklarını devralmıştır. Barter sözleşmesinin 7/b maddesinde devralınan hakların nasıl kullanılacağı belirlenmiştir. Temlik alanla dava dışı ... arasındaki yazışmalarda davacıya söz konusu hakların sözleşme çerçevesinde kullanabileceği bildirilmesine rağmen davacı tarafın alternatif reklam sürelerini kullanmaya yanaşmadığı ve bu şekilde kusurlu davrandığı gözönünde bulundurularak davacının tazminat talep hakkı doğmadığı gözetilerek davanın reddi yerine aksi düşünce ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.