KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/9222 E., 2018/108 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2018
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında Uygulama Danışmanlığı Sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin 33.000,00 TL bedelli sözleşmede kararlaştırılan şekilde eksiksiz ve tam olarak ödediğini, davalının iş bu sözleşme ile yükümlendiği edimlerini gereği gibi yerine getirmediğini, aradan aylar geçmesine rağmen dava konusu programın kullanılamadığını ileri sürerek, davalıya ödenen 33.000,00 TL'nin 25.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine, sözleşme konusu sistemin davalı tarafça iade alınmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacıya teslimi yapılan yazılımın gizli ayıplı olduğu, gizli ayıpların meydana çıkar çıkmaz derhal, ihbar edilmesi gerektiği, davacının süresinde ihbar hakkını kullandığı, davacının TBK 475 hükmüne göre seçimlik haklarından birini kullanabileceği, bu durumda eseri redde ve bedelin iadesine yönelik talepte bulunmuş olduğu, ödemiş olduğu bedelin davacı tarafından davalıya çekilen ihtarnamenin tebliğinden itibaren verilen sürenin dolmasıyla davalının temerrüdünün gerçekleştiği belirtilerek, davanın kabulüne, verilen bedelin 25/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/9222, K. 2018/108, 18 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama