KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/9359 E., 2018/2369 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2018
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı şirketin ...Çimento Fabrikasının planlı ve koruyucu bakımı ile arıza bakım işlerinin yaptırılması işini 01.12.2001 tarihli sözleşme ile müvekkiline verdiğini, sözleşme kapsamında müvekkili şirketin 26 adet işçi ile sözleşme hükümlerine uygun olarak çalışmasını sürdürdüğü sırada davalı tarafın 15.04.2002 tarihli ihtarname ile tek taraflı olarak sözleşmeyi feshettiğini, keyfi ve haksız fesih nedeniyle müvekkili şirketin 16.04.2002-31.12.2002 tarihleri arasında maddi zararı ve kazanç kaybı olduğunu ileri sürerek, 239.000 TL maddi zararı ile 1.000 TL kâr kaybının 16.04.2002 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 04.10.2013 tarih ve 2012/832 E., 2013/17502 K. sayılı ilamıyla daha önceki bozma ilamına uyularak usuli kazanılmış haklara aykırı karar verildiği gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının davalıdan isteyebileceği tazminatın mahrum kaldığı net kar tutarı olduğu, davacının mahrum kalınan net karının bilirkişiler tarafından 67.132,85 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına,
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/9359, K. 2018/2369, 27 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama