KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2015/9616 E., 2018/595 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit istemi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin ...Tarım Kredi Kooperatifinin ortağı olduğunu, davalı ile müvekkili arasında kredi sözleşmesi yapıldığını, müvekkilinin davalıya borcunu ödemesine rağmen davalı tarafından müvekkili hakkında 5.536,28 TL bedel üzerinden kötü niyetli icra takibi başlatıldığını ileri sürerek, davacı müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalının haksız ve kötü niyetli takip yapmış olması nedeni ile icra takibine konu edilen tutarın % 20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının iddia ettiği gibi borcunu ödemediğini ve dosyaya sunulan makbuzların başka borçlara ait olduğunu savunarak, süresinde açılmayan ve haklı olmayan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tahsil fişleri ile yapmış bulunduğu ödemelerin davalıdan kullanmış olduğu kredi borçlarını tam olarak kapatmadığı, icra takibine başlanılan 16/10/2008 tarihine kadar davacının 8 adet kredi borç senedi ile çekilen toplam kredi borcundan, ödemeleri mahsup edildikten sonra bakiye 5.356,64 TL borcunun daha kaldığı, dolayısı ile davacının iş bu davayı açmakta hukuken haklı olmadığı anlaşılmakla, hüküm kurmaya elverişli görülen bilirkişi raporu da gözetilerek sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2015/9616, K. 2018/595, 28 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama