Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/3543 K.2017/3590

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacılar vekili ve davalı şirket vekilince istenmiş davacılar vekilince temyizen tetkiki duruşmalı talep edilmiştir. 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nun 438/I. maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanunun 19’uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 22.420,00 TL’dir.

Temyize konu 19.01.2016 tarihli kararda dava değerinin 14.300,00 TL olması nedeniyle, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı arasında 23.12.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre B blok 1. Kat 4 no'lu bağımsız bölümün müvekkillerine ait olacağını, sözleşmede teslim tarihi 23.06.2008 olmasına rağmen bina inşaatının halen tamamlanmadığını, mahkeme kanalıyla eksikliklerin belirlendiğini, iskân ruhsatı da alınmayıp dairenin müvekkillerine teslim edilmediğini ileri sürerek, şimdilik 19 aylık herbir davacı için 2.500,00 TL'den toplam 7.500,00 TL gecikme tazminatının tahakkuk tarihlerinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile dava değerini 14.299,98 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, davaya konu bağımsız bölümün 30.12.2009 tarihinde teslim edildiğini, davacıların arsayı teslim yükümlülüklerini yerine getirmemeleri nedeniyle inşaata 10 ay gecikme ile başlanabildiğini, belediyeden kaynaklanan gecikme sebebiyle müvekkilinin sorumlu olmadığını proje değişikliği sebebiyle otopark ve bodrum imalatından dolayı 8.000,00 TL'lik artışın mahsubunun gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın Dairemizce otopark yapımının sözleşmede bulunup bulunmadığının tespiti, gecikme hesabında ise sözleşmeden itibaren 30 ay hesaplanması gerekirken 36 ay olarak hesaplanmasının uygun bulunmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı yüklenici tarafından otopark yapımının sözleşme ve projeye göre üstlenildiği bu nedenle yüklenicinin bu imalat nedeniyle fazla imalat bedeli isteyemeyeceği gibi teslim süresinin de uzatılmayacağı gerekçesiyle bağımsız bölümün teslim edilmesi gereken 23.06.2008 tarihi ile ile dava tarihi olan 25.01.2010 tarihi arasında aylık 750 TL'den 14.300 TL gecikme tazminatının her bir dairenin dönem sonundan itibaren faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

.../...

S.2.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Hakim infazı kabil bir karar vermek zorundadır. Somut olayda hükmedilen kira tazminatının döneminin ne olduğu, hangi tarihte hangi bedele ne kadar faiz işletileceği açıkça yazılı olmadığı için infazı kabil bir karar verildiğinden bahsedilemez.

Bu durumda mahkemece infazı kabil bir karar verilmesi gerekirken uygulamada tereddüt uyandıracak mahiyette yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Tespit masrafları yargılama masraflarındandır. Bu nedenle karar yazılırken tespit sırasında yapılan masraflarında karar yerinde göz önüne alınması gerekir. Mahkemece bu hususta bir karar verilmemesi de doğru değildir.