KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/5750 E., 2018/3907 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
373 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacılar vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davacılara verilmesi gereken dairelerin süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek, binaların tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar hesaplanacak gecikme tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacılara verilmesi gereken dairelerin, başka bir davada belirlendiği, davalının sözleşmede belirlenen dairelerden farklı daire vermeye çalıştığı, zamanında teslim edilmediği gerekçesiyle, sözleşmeye göre teslimi gereken tarihten dava tarihine kadar hesaplanan gecikme tazminatının tahsiline karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve hatalı yazılan dava tarihinin mahkemesince her zaman düzeltilebileceğine göre, davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2) Davada, bağımsız bölümlerin zamanında teslim edilmemesi nedeniyle gecikme tazminatı istenmiş, mahkemece kabul edilmiş, ancak, her ay doğan kira alacağına aynı aydan itibaren faiz uygulanmasına hükmedilmiştir. Dava, taraflar arasındaki 13.07.2005 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olup, davadan önce davalı temerrüde düşürülmediğinden faizin, dava ve ıslahla artırılan miktar için ıslah tarihinden başlatılması gerekirken taraflar arasında kira sözleşmesi varmış gibi faiz yürütülmesi hatalı olmuştur.
Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/5750, K. 2018/3907, 3 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama