KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/5980 E., 2019/3495 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat yapılması için belirli bir mutabakat sağlanarak 07.06.2013 tarihli ön protokol yapıldığını, avans olarak 50,000,00 TL. ödendiğini ancak karşı taraf borçlulara sözleşme öncesi nakit olarak ödenecek 950.000 USD'nin söz konusu taşınmaz veya belirtecekleri başka bir taşınmaz üzerine ipotek konulmak suretiyle teminatlandırılması müvekkili tarafından talep edilmesine rağmen bu konuda herhangi bir sonuç alınamaması sonucunda 950.000 USD bedel ödenmediğini ve sözleşmenin de imzalanmadığını, teslim edilen avansın iade edilmediğini ileri sürerek sözleşme öncesi ödenen 50.000,00 TL alacaklarının davalılardan ödeme tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre tarafların arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmak amacıyla “ön protokol” düzenlediği, resmi satış işleminin gerçekleşmediği davalının iddia ettiği zararını ispatlayacak nitelikte bir delil sunamadığı bu nedenle Borçlar Kanunu'nun sebepsiz zenginleşmeye ilişkin hükümleri uyarınca davalının aldığı tutarı davacıya geri vermekle yükümlü bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/5980, K. 2019/3495, 10 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama