KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/6494 E., 2019/4213 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı ve davalı vekillerince duruşmalı temyiz edilmiştir. Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, sıra cetvelinde 1 ve 2 no.lu alacaklara ilişkin alacağın muvaazalı olduğunu ileri sürerek davalıların alacaklı olduğu Ankara 32. İcra Müdürlüğünün 2007/13929 sayılı dosyasına ve Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 2007/10916 sayılı dosyalarına yapılacak ödemenin, her bir davacının ayrı ayrı yürüttüğü icra takip dosyalarına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davaların reddini istemişlerdir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların alacakları için dava dışı borçlunun SGK'dan alacağına dayanarak, bu kuruma yazılan haciz yazısının, SGK'ya ulaştığı 27.12.2007 tarihinde, borçlunun SGK nezdinde, alacağı doğmamış olduğundan, davacıların haciz tarihlerinden sonra doğan ve icra dosyasına 2008 yılı Nisan ayında aktarılan sıra cetveline konu para üzerinde davacıların geçerli hacizleri bulunmadığı için sıra cetvelinde yer alamayacakları, dava açmakta hukuki yararları bulunmadığı, geçerli hacizleri olmadığından sıra cetveline karşı itiraz yöneltemeyecekleri gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacılar vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... ve davacı vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/6494, K. 2019/4213, 14 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama