KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/8896 E., 2020/23 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili; müvekkilinin davalı kooperatife 2 adet üyeliği olduğunun üyelik süresince aidatlarını düzenle olarak ödediğini, ancak bu süreç içerisinde zaman zaman kendisine borçlu olduğu söylenerek tahsilatlar yapıldığını, bu şekilde 27.000,00 TL fazla ödeme yaptırıldığını, fazla ödemenin iadesi için ... 4. İcra Müdürlüğünün 2012/11428 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacının ismi ile yapılan ödemelerin hem eşi hem de davacı üyelikleri için yapılan ödemeleri olduğunu, fazla ödeme bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının kendi adına ve eşi adına iki adet üyeliğinin olduğunu, davacının kendi ve eşi için ödemesi gereken toplam üyelik aidatı ve şerefiye bedelinin 164.014,58 TL olduğu, davacının ise 164.917,90 TL ödediği, fazla ödemenin 903,32 TL bilirkişi raporu ile tespit edilmiş olup davacının kendi hesabında görünen fazla ödemelerin eşi ...'nın üyeliğine ilişkin yapıldığı, kooperatif kayıtlarında da yapılan ödemelerin ikiye bölünerek kayıtlara geçtiği, davacı ve eşi için ayrı ayrı iki ayrı bağımsız bölümün tahsis edildiği ve adlarına tescil edildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/8896, K. 2020/23, 13 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama