Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/9674 K.2019/5097

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde tebligata rağmen taraflardan gelen olmadığı anlaşılmakla, her ne kadar temyiz eden davacı vekili temyizden feragat dilekçesi sunmuş ise de davacı vekilinin temyizden feragat etmeye yetkili olduğuna dair vekaletname sunulmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinde incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, ... Liman Bölgesinde acentalık hizmeti sunduğunu, davalıya 09.10.2008-08.05.2009 tarihleri arasında karadan ve limandan servis hizmetleri sunduklarını, davalının 25.000,00 TL hizmet bedelini ödemediğini, başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacıya borcu olmadığını, kendilerine kesilen hiçbir faturanın mevcut olmadığını, 10.03.2009 tarihli borç kabul yazısındaki imzanın davalıya ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından hiçbir fatura keşide edilmediği, ibraz edilen belgelerin bir kısmında imza, bir kısmında isim olmadığı, bu belgelerde borcun niteliğinin dahi yazmadığı, 10.03.2009 tarihli belgenin ise takiple ilgisi bulunmadığı, kaldı ki belge üzerindeki alacaklının davacı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine ve %20 kötü niyet tazminatına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup, davacının takip başlatmakta kötü niyetli olduğu ispatanmadığı halde kötü niyet tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.