Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/1756 K.2020/1555

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin borca batık durumda olduğunu, iyileştirme projesi kapsamında erteleme kararı verilmesi halinde borca batıklıktan çıkabileceğini ileri sürerek, müvekkili şirketin iflasının 1 yıl süre ile ertelenmesini talep ve dava etmiştir. Müdahiller vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; iddia, savunma, kayyım raporları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davanın açıldığı tarihte şirketin ödenmeyen sermaye borcunun bulunduğu, yargılama aşamasında şirketin üretim faaliyetlerini durdurduğu, merkezini üretim yapılmayan bir ofis ortamına taşıdığı, bünyesindeki üretim araçlarını ve makinelerini satmış olduğu, şirketin zarar ettiği, iyileştirme projesinin somut verilere dayanmadığı, ciddi ve inandırıcı olmadığı, bu durumda davacı şirketin borca batıklıktan çıkmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve davacı şirketin iflasına karar verilmiş.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir..

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.