Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/1904 K.2020/1763

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2001 senesinde tekstil alanında faaliyet göstermek üzere kurulduğunu, yaşanan ekonomik krizlerden dolayı zor duruma düştüklerini, ticari borçların şirket aktifinden fazla olduğunu, iyileştirme projesiyle borca batıklıktan kurtulacaklarını ileri sürerek iflasın ertelenmesini talep ve dava etmiştir

Müdahiller, davanın reddini savunarak davacı şirketin iflasını istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin rayici bilançosunun aktifinde kayıtlı senetli alacakları ile pasifinde kayıtlı borç senetlerinin tamamının reeskont işlemine tabi tutulmadığı, reeskont işlemleri yapılmak suretiyle rayici bilançosunun hazırlanması halinde şirketin rayici aktifinin, rayici pasifini geçeceği ve davacı şirketin karşılıksız kalan borcunun kalmayacağı, bu şartlar altında davacı şirketin borca batık olmadığı gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiş, verilen kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 2017/460 E. 2017/452 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.