KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/1956 E., 2020/1816 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün davalılar ..., ..., ... ve ... vekilince duruşmalı, davacılar vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... ile davacılar vekili Avukat ... gelmiş, tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacılar vekili, davalıların yönetim kurulu üyesi oldukları dönemde bir takım iş ve işlemlerle müvekkili kooperatifi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 11.000,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 114.563,68 TL’ye arttırmıştır.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalıların, ıslaha karşı olan zamanaşımı def’ilerinin süresinde olmadığı, davalıların usulsüz işlemleri ile davacı kooperatifi zarara uğrattıkları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 55.611,08 TL’nin davalılardan tahsiline (davalı ...’in 51.885,08 TL’den sorumlu) karar verilmiştir.
Kararı, davacı kooperatif vekili ile davalılar ..., ..., ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı kooperatif vekili ile davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/1956, K. 2020/1816, 17 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama