KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/3025 E., 2020/3564 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde rehin alacağı ödendikten sonra kalan paranın 2. sırada yer verilen şikayet olunan dosyasına ödendiğini, şikayet olunanın takibinin daha sonra kesinleştiğini, müvekkili dosyasının 2. Sırada olması gerektiğini ileri sürerek 26.01.2017 tarihli sıra cetvelinin iptali ile rehinden sonra kalan paranın müvekkili dosyasına ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şikayet olunan dosyasının kesinleşme tarihinin 02.08.2016 olduğu, şikayetçi dosyasının kesinleşme tarihinin 10.08.2016 olduğu, şikayetçi haczinin daha sonra kesinleştiği anlaşılmakla şikayetin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince; şikayet olunan dosyasından ödeme emrinin 27.07.2016 tarihinde borçluya tebliğ edildiği kabul edilmiş ise de, söz konusu tebliğ mazbatası incelendiğinde tebligatın borçluya değil alacaklıya yapılmış olduğu bu tarihin haczin kesinleşmesinde esas alınmasının hatalı olduğu,
şikayet olunan haczinin şikayetçi haczinden sonra kesinleştiği ve İİK 268 ve 100. maddeleri uyarınca iştirak şartlarını da taşımadığı gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına 26.01.2017 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.
Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/3025, K. 2020/3564, 11 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama