KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2018/1665 E., 2020/3626 K.·İlk Derece
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi
- Mahkemesi
- Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin alacağını tahsil için başlatılan ilamsız icra takibinde takip yolunun değiştirilerek iflas yolu ile takibe geçildiğini, davalı tarafından ödeme yapılmayarak takibin kesinleşttiği gerekçesiyle davalının iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
İlk derece mahkemesince, davacı tarafın talebi üzerine gönderilen iflas ödeme emrinde takip tutarının değiştirildiği, işlemiş faize ilişkin alacağın iflas ödeme emrinde alacak kalemlerine eklendiği, yeni bir takip konusu olabilecek alacakların eklenmesi ile oluşturulan ödeme emrinin gönderilmesi suretiyle takip yolunun değiştirilmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından, İcra ve İflas Kanununun 43.maddesinde gösterilen usulle takip yolunun değiştirilmesinin takibin aynı olmasına bağlı olduğu, somut olayda ise davacı tarafın talebi üzerine gönderilen iflas ödeme emrinde tutarın değiştirildiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bu karara karşı süresinde davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2018/1665, K. 2020/3626, 16 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama