Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2010/14970 K.2011/7669

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A- O Yer C. Savcısının temyiz isteminin şahsi hakka yönelik olup Cumhuriyet Savcılarının şahsi hak yönünden temyiz yetkileri bulunmadığından temyiz isteminin CMUK 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

B- Sanığın temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

Kabul ve uygulamaya göre 6831 sayılı kanunun 91/son maddesinin de tatbiki gerektiğinin, hükmolunan tazminat üzerinden faize de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'da nispi para cezası öngörülmeyip ... adli para cezası öngörüldüğünden sanık hakkında hapis cezasının yanında para cezasına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

2- 01.....2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Kanunun 122.maddesi ile 647 sayılı kanunun yürürlükten kaldırılmış olup ayni kanunda süresinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanması öngörülmediğinin nazara alınmaması.

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu hususlar CMUK 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararda sanık hakkında tayin olunan temel para cezası 450.- TL'nın kaldırılması, bu ceza üzerinden diğer arttırım ve indirim maddeleri ile TCK 72.maddesinin tatbiki sonucu bulunan 1.485.- TL sonuç adli para cezasının da 660.- TL'ye indirilmesi;