KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2010/3287 E., 2011/13172 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2011
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Orman Kanununa Muhalefet
- Hüküm
- Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair,
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;
1-Keşif sonrası rapor düzenleyen orman bilirkişisi, yerin keşiften 4 yıl öncesi (12.05.2004) ölü diri örtü kaldırılarak açıldığını söylemesine rağmen bir taraftan da açmanın halen devam ettiğini belirttiğinden kendisinin yeniden mütalaası alınarak açmanın devam ettiğini söylemekle neyi kastettiği tutanak düzenlendiği tarihte yeni örtü kaldırımı olup olmadığı örtünün en son ne zaman kaldırıldığı tam olarak açıklattırılıp en son açma eylemi 01.....2005 tarihinden önce gerçekleşmiş ise 5237 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca ceza sistemindeki köklü değişikliklerin ve lehe hükümlerin bir bütün halinde değerlendirilmesi ile karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Kabule göre de;
I-Sabıkasız olup suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan sanık hakkında kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50/(3.) maddesi uyarınca aynı maddenin (1.) fıkrasındaki seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250E. 2009/13 K. sayılı kararına göre suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya zararın tamamen giderilmesinde zarar yönünden basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması görüşü benimsenmesine göre; orman mühendisi raporu ile tespit edilen 127.075 TL.tazminat ve 729.75 TL. Ağaçlandırma giderinden oluşan idare zararını ödeyip ödemeyeceği sanıktan sorulup bu eksiklik giderilmeden sabıkası da bulunmayan sanığın sadece orman idaresi tam zararını karşılamadağından bahisle CMK'nun 231. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2010/3287, K. 2011/13172, 29 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama