Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/12024 K.2012/35781

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, mağdurların taş ile yaraldığı ve kabulün de bu yönde olmasına rağmen, 5237 sayılı TCK’nin 6. maddesinin 1/(f-4)bendinde “saldırı ve savunma amaçlı yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler” silah olarak tanımlanmış olmasına göre, suçta kullanılan ve fiilen saldırıda kullanılmaya elverişli olması nedeniyle silah niteliğinde olan taştan dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/(3-e)maddesi gereğince sanığın cezasında artırıma gidilmemesi temyiz edenin sıfatı gereği bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1. fıkranın (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun hapis cezasının infazının tamamlanıncaya, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından şartlı salıverme süresine kadar yasaklanması gerekitiği gözetilmeden yazı şekilde karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hüküm fıkrasından hak yoksunluğuyla ilgili fıkranın çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nin 53/(1), (a), (b), (c), (d), (e) maddesindeki hak mahkumiyetlerinden cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yasaklanmasına,