KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2013/24789 E., 2014/14105 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanıklar hakkında müşteki İlker'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
a) Katılan ...'un “Emniyette, Cumhuriyet Savcılığında ve talimatla Lüleburgaz Mahkemesinde alınan beyanlarında kendisini dört kişinin ..., ...., .... ve ...'ın* yaraladığını, mahkemesince alınan 02.11.2010 tarihli beyanında da tüm sanıkların kendisine vurduğunu” bildirmesi karşısında, katılana önceki beyanları hatırlatılarak çelişkinin giderilmemesi,
b) Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin 14.04.2010 tarihli raporunda, katılandaki davaya konu olaya bağlı çene fonksiyonlarındaki kısıtlılığının organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun belirtildiği halde, aynı İhtisas Kurulunun, bu raporu hiç dikkate almadan, varlığından da bahsedilmeden, oluşacak çelişkiyi gidermeden düzenlediği 25.06.2010 tarihli raporunda, dava konusu olaya bağlı organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde herhanği bir anatomik eksiklik ve fonksiyon bozukluğu tarif ve tespit edilemediği yönünde rapor düzenlemesi ile oluşturulan çelişkinin giderilmemesi, ayrıca alt çenedeki sağa deviyenin yüzde sabit iz oluşturup oluşturmayacağının açıklattırılmaması,
c) Hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nin 53/1. maddesinin kararda gösterilmemesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2013/24789, K. 2014/14105, 7 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama