KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2014/8592 E., 2014/7972 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Çankırı Sulh Ceza Mahkemesi
- Esas No
- 2014/8592
- Karar No
- 2014/7972
- Tebliğname No
- 2014/23351 - Kanun Yararına Bozma
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Kasten yaralama suçundan sanık T..
A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2,3-e, 31/3, 62/1 ve 52/2 maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 26/03/2009 tarihli ve 2008/463 Esas, 2009/308 sayılı Kararını müteakip dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, sanığın deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlememesi nedeniyle geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine ilişkin aynı Mahkemenin 03/12/2012 tarihli ve 2008/463 Esas,
2009/308 sayılı ek Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13.01.2014 tarih ve 2013/925–2822 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.01.2014 tarih ve 2014/23351 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 26/03/2009 tarihli kararını müteakip sanığın deneme süresi içerisinde, Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2013 tarihli ve 2012/925 Esas, 2013/645 sayılı Kararına ilişkin dosya kapsamında yeni bir suç işlemesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesinde belirtildiği üzere, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar şeklindeki düzenleme karşısında, önceki hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın düşmesine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2014/8592, K. 2014/7972, 26 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama