Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/942 K.2014/20625

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, babası olan mağdurun kendi kendini bıçakla yaraladığını ve akabinde bıçağı ablası S.. D..'e verdiğini, ablasının ise mağdurdan aldığı bıçağı gizlice cebine koyduğunu beyan etmesi, tanık M.. A.. ise beyanında sanığın babası olan mağdura vurduğunu görmediğini, mağdurun kendi kendini yaraladığı hususunun mağdurun ailesi tarafından söylendiğini beyan etmesi karşısında sanığın kardeşi olan Saadet' in dinlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

2) Mağduru yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralayan sanık hakkında temel cezasının 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca sanıkların kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,