Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/19317 K.2015/34577

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemeyen kavgada, kabule göre müştekiler R.. A.. ve C.. U..'un sanık A.. A..'yı kasten yaralaması, sanık R.. A..'nun sanık Hacer'e hakaret etmesi karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması;

2) Sanık A.. A.. hakkında TCK'nin 106/2-a, 43/2 maddeleri uyarınca belirlenen cezadan aynı yasanın 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sırasında hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

3) Sanıkların, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,